"மூச்சைக் கவனி, முழுவிழிப்புநிலையில் இரு!" புத்தர்

Wednesday, November 10, 2010

இதுதான் திருப்பூர். 10.11.2010

தீபாவளிக்கு மூன்று நாட்கள் முன்னர் புதன்கிழமை வங்கிக்கு பணம் எடுக்க சென்றேன். சரியான கூட்டம். காலை 11 மணிக்கு சென்றேன். செக்கைக் கொடுத்து டோக்கன் வாங்கினேன்.  "அப்புறம் வாங்க பணம் குறைவாக இருக்குது". என வங்கி அலுவலர் சொல்ல அடிக்கடி சென்று பழக்கமானதால் சரி என  வந்து விட்டேன்.


திருப்பூரில் எப்போதுமே வருடாவருடம் தீபாவளிக்கு அனைத்து வங்கிகளிலுமே எல்லோரும் வரைமுறையற்ற வகையில் பணம் எடுப்பார்கள். அத்தனையும் போனஸ் கொடுப்பதற்காக,, இதனோடு தேதி மூன்று ஆனதால் சம்பளம் போட்டு விட்டிருப்பதால் அதையும் எடுக்க கூட்டம் நிரம்பியது, வழக்கமாக ஏடிஎம் ல் உள்ள பணம்  அனைவரும் காலையிலேயே மொய்க்க, சிலமணிநேரத்தில் காலி ஆகிவிட்டது. ஏடிஎம்மிற்கு வந்து ஏமாந்த கூட்டமும் வங்கிக்கே திரும்பியது,

அதுமட்டுமில்லை. கிளியரிங் சென்று வந்த காசோலைகளும் பெரும்பாலும் பணமாக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தது. சுருக்கமா சொன்னால் அன்றைய தேதிக்கு எல்லா அக்கவுண்டுகளுமே காலியாக இருந்தது. சர்வசாதரணமாக ஒரு வங்கிக்கிளையில் மூன்று கோடி பண பட்டுவாடா நடந்தது.

 மீண்டும் இரண்டு மணிக்கு போனபோது கூட்டம் அதைவிட அதிகமாக இருநதது. இருந்த பணத்தை வைத்துக்கொண்டு மிகக்குறைந்த அளவு பணம் எடுப்பவர்களாக தேர்ந்தெடுத்து கொடுத்து, கூட்டத்தை குறைக்க முயற்சித்துக்கொண்டு இருந்தார் கேஷியர்.

கூட்டம் காரணமாக வழக்கமாக ஒரு கேஷியர் பணம் வாடிக்கையாளருக்கு கொடுப்பது போக, இன்று இரண்டுபேராக கொடுத்துக்கொண்டு இருந்தனர். இதற்கிடையில் முந்தய நாள் வங்கி சொல்லி வைத்த பணம் பேங்கிற்கு வந்து சேர்ந்து கால்வாசிப்பேருக்கே கொடுக்க முடிந்தது. இரண்டாவது முறையாக அருகில் உள்ள நகரவங்கிகளில் எதில் தேவையான பணம் இருக்கிறது என மேனேஜர் விசாரித்துக்கொண்டு இருந்தார். திருப்பூரில் எல்லா வங்கிகளிலும் இதே நிலைதான்:)

காத்திருந்த வாடிக்கையாளார்கள் சூடாகிக் கொண்டு இருந்தனர். எத்தனைதடவையா வரச்சொல்வீங்க, பேங்கிற்கு வந்தா இத்தனை மணி நேரம் காத்திருக்க வேண்டியதா இருக்குது. பணம் இல்லைன்னு சொன்ன என்ன அர்த்தம். பேங்க எதுக்கு நடத்தறீங்க என ஆளாளுக்கு கேஷியரைச் சத்தம் போட ஆரம்பித்தனர்.

நானும் இன்னொரு நண்பரும் நாமெல்லாரும் பொருள்கள் வாங்கவேண்டும், துணி எடுக்கனும், ஊருக்கு போகனும் அப்படின்னு அவசரத்தில இருநதாலும் வங்கியின் சிரமத்தைப் புரிந்து கொண்டு அனுசரித்துப் பொறுமையாக போகவேண்டும். பணம் உறுதியாக கிடைக்கும்.சற்று காலதாமதம் ஆகும்.சத்தம்போட்டால் பணம் வராது,பெரிய தொகை எடுக்க வேண்டியவர்கள் பொறுமையாக இருக்கலாமே என சொன்னோம்.

ஏற்கனவே வங்கியில் வழக்கமாக தேவைப்படும் அளவு பணத்தைவிட மிக அதிகமாகவே வாங்கிவர ஏற்பாடு செய்திருந்தனர். ஆனால் தேவை அதற்கும் அதிகமாகவே இருந்தது.

நாங்கள் சொன்னதை யாரும் காதிலேயே போட்டுக்கொள்ளவில்லை. கேஷ் கவுன்டர் அருகிலேயே கூட்டமாய், ஆவலாய் நெருக்கி அடித்துக்கொண்டு காத்திருந்தனர். சற்று தள்ளி காத்திருங்கள் என பலமுறை கேஷியர் கெஞ்சியும், மிரட்டியும் கேட்கவில்லை. ஒருவழியாய் என்நெம்பர் வர பணத்தை வாங்கிக்கொண்டு வந்து விட்டேன்.

அடுத்த நாள் வேறு வேலையாக அதே வங்கிக்கிளைக்குச் செல்ல கேஷியர் நண்பர்  அமர்ந்திருந்தார். ”நேற்று எத்தனை மணி ஆயிற்று?” என கேட்டேன்.

”நேற்று இரவு ஒன்பது மணி ஆகிவிட்டது அனைவருக்கும் பணம்  கொடுக்க என்றார். கூடவே 45000 ரூபாய் சார்ட்டேஜ் என்றார். கூட்டத்தில் எப்படியோ 100 கட்டு ஒன்றுக்கு பதில் 500 கட்டு போய்விட்டது போல இருக்கிறது,  கஷ்டப்பட்டு ஒரு டெபாசிட் 50000 க்கு வைத்திருந்தேன். அதை எடுத்துப்போட்டு சரி செய்தேன் என்றார்.


வங்கியில் கேஷியர் பொறுப்பில் இருப்பவர் தவறு செய்தால் அவரே முழுப்பொறுப்பு. வங்கி எந்தவிதத்திலும் ஏற்றுக்கொள்ளாது. ஆக இந்த வருட தீபாவளி பணம் எடுத்தவருக்கெல்லாம் கொண்டாட்டமாக இருக்க, பணம் கொடுத்த கேஷியருக்கோ (இழப்பில்) திண்டாட்டமாய் முடிந்தது. 

சரி பார்த்து கொடுக்க வேண்டியதுதானே எனலாம். ஆனால் அந்த டென்சனான சூழ்நிலையில் முன்னூறுக்கும் அதிகமான காசோலைப் பரிமாற்றம், மூன்று கோடி பட்டுவாடா செய்தால் புரியும் அதன் கஷ்டம். வாடிக்கையாளர்கள் சற்றே பொறுமை காத்திருந்தால் அவர் இன்னும் சற்று பொறுமையாக பணத்தை கையாண்டிருபார்ர். அப்போது இழப்பும் நேர்ந்திருக்காது.

உள்ளூர அவரின் வருத்தம் எனக்கும்  ஏற்பட்டது. வாடிக்கையாளரின் அவசரங்களைப்பற்றி சில வார்த்தைகள் ஆறுதலாகச் சொல்லி விடைபெற்றேன்.






நீங்கள் வங்கிக்கு போகும் நபராக இருந்தால் இதை மனதில் வைத்துக்கொண்டு சற்றே பொறுமை காக்கலாமே:)
Post a Comment